و تاريخ‌ساز را ناديده گرفته و رشد و شكوفايى شگفت‌انگيز آنان را رهاورد تلاش و كوشش بسيار و وجود شرايط مطلوب و امكانات طبيعى براى رشد و اوج مىبيند ، چيست ؟ ج : باسمه جلت اسمائه هرگز مادر ارجمند امامان معصوم ( عليهم السلام ) يا « أمُّ الْأئِمَّة » حضرت فاطمه زهرا ( عليها السلام ) را نمىتوان با ديگر زنان روزگاران گرچه اهل دانش و فرهنگ و رشد و معنويت باشند ، مقايسه نمود ؛ چراكه آن حضرت از نظر منشأ آفرينش چنان بود كه خدا به پيامبر معصوم خويش با آن نيايش و عبادت و معنويت ، باز هم فرمان داد تا چهل روز به نيايش و عبادت و رياضت معنوى بپردازد ، آن‌گاه از بهشت زيبا براى او ميوه آمد تا بخورد ، تا وجود زمينى فاطمه ( عليها السلام ) از آن ميوه‌هاى بهشتى پديد آيد ، و هنوز ديده به جهان نگشوده با مادرش سخن گويد ! و پس از ولادت ، چنان در راه كمال و جمال اوج گيرد كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) بر دست او بوسه زند و آن وجود ارجمند را « أمُّ أبِيْها » خطاب نمايد ! چنين وجود مباركى بدون ترديد داراى امتيازات ويژه‌اى است ؛ و هم اوست كه جبرئيل برايش ، وحى و پيام الهى را مىآورد و او محدّثه مىشود . زنان نامدار و بامعنويت ديگر ، نظير حضرت زينب ( عليها السلام ) نيز ممكن است در پرتو انديشه بلند و دانش و بينش عميق و منش و عملكرد شايسته خود ، به مقامات والاى معنوى برسند ؛ چنان‌كه